Wyjaśnienie
W historii szachów alfil to bierka z szatrandżu, dawnej formy gry rozwiniętej w Persji i świecie islamu. Przedstawiała słonia i poruszała się dokładnie o dwa pola po przekątnej. Mogła przeskakiwać nad polem pośrednim, nawet gdy zajmowała je inna bierka.
Historyczny alfil nie mógł zatrzymać się na sąsiednim polu po przekątnej ani przesuwać się wzdłuż całej przekątnej. Każdy skok pozostawiał go na polu tego samego koloru i zapewniał dostęp jedynie do ograniczonej części szachownicy. Był więc znacznie mniej ruchliwy niż współczesny goniec.
To rozróżnienie jest niezbędne podczas analizy dawnych pozycji. Traktowanie tej bierki jak współczesnego gońca tworzy ataki i obrony, których nie było według historycznych zasad, i może zniszczyć zamierzone rozwiązanie.
Częste nieporozumienia
Historyczny alfil a współczesny goniec
Historyczna bierka skacze dokładnie o dwa pola po przekątnej, a współczesny goniec przesuwa się po przekątnej na dowolną odległość, jeśli droga jest wolna.
Źródła
- 1.Pieces and Placement, World Chess Hall of Fame
- 2.Ancient chess problems to solve, ChessBase
- 3.The Oxford Companion to Chess, Oxford University Press
