Komentēta partija
Capablanca kontra Alechin: partia 11
José Raúl Capablanca · Alexander Alekhine · 1927-10 · 0-1
Jedenasta partia przeciwstawia przestrzeń białych w centrum aktywności czarnych gońców. Później zmienia się w walkę wolnych pionów i ataków na króla. Nie wystarczy liczyć pionów: trzeba śledzić, które figury zostają związane ich obroną.
Wyjaśnienie
Capablanca-Alechin 1927 był meczem o mistrzostwo świata rozegranym w Buenos Aires między mistrzem a pretendentem . Głównym warunkiem było odniesienie sześciu zwycięstw : remisy nie przybliżały żadnego z zawodników do tego celu.
Wcześniejsze wyniki przemawiały za Capablanką. Według zestawienia opublikowanego przez Karstena Müllera na podstawie Mega Database dwanaście wcześniejszych spotkań przyniosło pięć zwycięstw mistrza i siedem remisów. Zdobycie tytułu wymagało od Alechina czegoś, czego dotąd nie dokonał w tych partiach: pokonania Capablanki, i to wielokrotnie.
Sam mistrz odrzucał oczekiwania łatwego zwycięstwa. W wypowiedzi opublikowanej przez La Nación 1 września 1927 roku Capablanca uznawał siłę Alechina i uważał taką prognozę za pochopną.
Jedenasta partia przywróciła równowagę
Przed partią 11 Capablanca prowadził 2-1 pod względem zwycięstw. Wygrana Alechina czarnymi wyrównała wynik na 2-2; prowadzenie 3-2 uzyskał dopiero po zwycięstwie także w dwunastej partii.
Jedenasta partia była długą walką, która pokazała przygotowanie przełomów pionowych, wartość wolnego piona i trudności w obronie króla przy hetmanach na szachownicy. Nacisk w centrum przerodził się w marsze pionów i kontrgrę przeciwko królom. Obie strony przeprowadziły promocję i miały po dwa hetmany, ale nowy biały hetman nie rozwiązał problemu odsłoniętego króla. Capablanca poddał się przed matem.
Lewenfisz i Romanowski chwalili intensywność walki i bogactwo pomysłów. Alechin był surowszy: w My Best Games of Chess, 1924-1937 wytknął błędy końcowej fazy, choć podkreślił sportowe znaczenie partii. Historyczne analizy również nie są zgodne we wszystkich ocenach.
Tytuł nadal pozostawał w grze
Te dwa kolejne zwycięstwa nie rozstrzygnęły mistrzostwa. Znacznie później Capablanca wygrał partię 29 i zmniejszył przewagę Alechina do 4-3. Pretendent musiał jeszcze wygrać partie 32 i 34, aby osiągnąć sześć zwycięstw. Końcowy bilans wyniósł sześć wygranych Alechina, trzy Capablanki i 25 remisów: łącznie 34 partie, z wynikiem punktowym 18,5-15,5.
Ostatnia partia została odłożona i już jej nie wznowiono. W liście datowanym na 29 listopada 1927 roku Capablanca poinformował o poddaniu partii i wprost pogratulował Alechinowi, który został czwartym mistrzem świata.
Atkārtoti izspēlē vēsturiskas šaha partijas
Buenosairesa, 11. partija. 1927. gada oktobris.
Kapablanka pret Aļehinu, 1927
Tu spēlē kā Alexander Alekhine, melnie
Pārvērt centrālo spiedienu brīvbandiniekā un saskaņo smagās figūras pārvēršanās sacensībā.
Częste nieporozumienia
6-3 czy 18,5-15,5
Pierwszy wynik uwzględnia tylko zwycięstwa; drugi dolicza również pół punktu za każdy remis.
Źródła
- 1.Capablanca's 1927 World Championship Match resignition note, FIDE Open Chess Museum
- 2.Capablanca v Alekhine, 1927, Chess Notes (Edward Winter)
- 3.Capablanca-Alekhine, 11th match game, annotations by Levenfish and Romanovsky, Soviet Chess History, translated by Douglas Griffin
- 4.Levenfish and Romanovsky’s book on the 1927 match, Douglas Griffin, Soviet Chess History
- 5.Alekhine versus Capablanca: match scores, Chessworld
- 6.Endgame Riddle: Alekhine vs Capablanca (17 de octubre de 2022), Karsten Müller, ChessBase
- 7.Scoresheet of Game 7 of 1927 World Championship Match Capablanca - Alekhine, Capablanca's handwriting, FIDE Open Chess Museum
- 8.Capablanca-Alekhine (1927): resultados y registros de las partidas, TheChesspedia
