Obrona Caro-Kann, wariant dwóch skoczków

W notacji algebraicznej c3 to pole na linii c i w rzędzie 3. Wariant dwóch skoczków powstaje, gdy przeciwko Obronie Caro-Kann białe ustawiają skoczki na c3 i f3 przed zagraniem d4. Kolejność może być odwrotna: najpierw może ruszyć skoczek z g1 albo z b1. Liczy się powstała pozycja, a nie to, który skoczek ruszył pierwszy.

Opóźniając d4, białe zachowują elastyczny układ pionów i bronią e4 figurami. Czarne mogą wyprowadzić gońca na g4, zbić na e4 albo ruszyć skoczkiem z g8. Każdy wybór decyduje, czy szybko pojawią się szachy, bicia i bezpośrednie groźby, czy partia pozostanie wolniejszą walką o centrum.

Oba skoczki rozwijają się przed ustaleniem pozycji piona d

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

Początek

Nc3

d5

Nf3

Bg4

h3

Bxf3

Qxf3

Nc3 i Nf3 tworzą jedno ustawienie rozwojowe; każdy z tych ruchów może być zagrany pierwszy, a pion na d2 pozostaje elastyczny.

Skoczki mogą wyjść w dowolnej kolejności

Nc3 i Nf3 prowadzą do tego samego ustawienia, podczas gdy pion na d2 zachowuje swoje możliwości.

1. Nc3 i Nf3 tworzą jedno ustawienie rozwojowe; każdy z tych ruchów może być zagrany pierwszy, a pion na d2 pozostaje elastyczny.

Praktyczną korzyścią dla białych jest szybkie wprowadzenie dwóch figur do gry i uniknięcie niektórych gruntownie przeanalizowanych głównych linii. Ustępstwem jest to, że białe nie umieściły jeszcze drugiego piona w centrum, więc precyzyjna gra może pozwolić czarnym walczyć o więcej pól centralnych.