Wyjaśnienie
Chess Query Language, w skrócie CQL, pozwala sformułować precyzyjne zapytanie szachowe. Zapytanie jest formalnym opisem tego, co należy znaleźć, na przykład figury na określonym polu, sekwencji posunięć, pozycji z szachem albo połączenia warunków. CQL służy do wyszukiwania wzorców w zbiorach partii i studiów.
Podstawowy proces ma dwie części: zapisanie wzorca w CQL, a następnie uruchomienie programu cql na pliku PGN. PGN oznacza Portable Game Notation, tekstowy format zapisu partii. CQL tworzy kolejny plik zawierający pasujące partie. Język może opisywać figury, pola i sekwencje, zamieniać kolory, odbijać szachownicę oraz używać powtórzeń podobnych do wyrażeń regularnych, czyli reguł określających, ile razy część wzorca może się powtórzyć.
CQL nie jest pytaniem zapisanym językiem codziennym, notacją do zapisu partii ani samodzielną bazą danych. Trzeba poznać jego reguły składni, a zapytanie dokładnie określa, co zostanie uznane za dopasowanie. Zbyt sztywne zapytanie może pominąć równoważne przykłady, a zbyt szerokie zwrócić pozycje podobne tylko powierzchownie.
Użycie i kontekst
CQL jest szczególnie przydatny, gdy szukane kryterium zależy od geometrii szachowej lub kolejności posunięć i nie da się go dobrze opisać polami takimi jak zawodnik, data lub debiut.
Częste nieporozumienia
Wyszukiwanie w języku naturalnym
CQL nie interpretuje swobodnego polecenia takiego jak „znajdź piękne ofiary”. Jego gramatyka musi określać figury, pola, posunięcia lub zależności tworzące wzorzec.
Format przechowywania
CQL opisuje wyszukiwanie. Partie są odczytywane i zapisywane w innym formacie, zwykle PGN.
Źródła
- 1.CQL: The Chess Query Language, Gady Costeff
