Mat korytarzowy

W macie korytarzowym król jest zamknięty na linii pól niczym w korytarzu, a wieża, hetman lub, w niektórych klasyfikacjach, goniec daje szacha wzdłuż tej linii. Pozycja jest matem tylko wtedy, gdy król nie może uciec, zbić atakującej figury, zasłonić linii ani otrzymać pomocy od innej figury.

Najbardziej znany przypadek występuje na pierwszej lub ósmej linii, czyli poziomych rzędach, na których rozpoczynają królowie. Własne piony uniemożliwiają królowi ruch do przodu, a wieża lub hetman atakuje wzdłuż linii. Ten konkretny motyw to mat na ostatniej linii.

Terminologia nie jest całkowicie ujednolicona. W wielu źródłach mat korytarzowy jest dokładnym synonimem matu na ostatniej linii. Inne używają go jako szerszej rodziny obejmującej korytarze poziome, pionowe lub diagonalne. W tym słowniku mat korytarzowy oznacza ogólną ideę zamknięcia króla na linii, a mat na ostatniej linii określa przypadek linii początkowej.

Odniesienie poziomeRozszerzenie pionoweRozszerzenie diagonalne

Ostatnia linia jako punkt odniesienia

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

Wieża na h8 daje szacha wzdłuż ósmego rzędu. Każda pozioma ucieczka pozostawiłaby króla na tej samej linii.

Własne piony zamykają korytarz

To przypadek mata na ostatniej linii. Wieża dominuje w ósmym rzędzie, a własne czarne piony odbierają wszystkie wyjścia w stronę siódmego rzędu.

1. Wieża na h8 daje szacha wzdłuż ósmego rzędu. Każda pozioma ucieczka pozostawiłaby króla na tej samej linii.
2. Piony na b7, c7 i d7 tworzą ścianę, która nie pozwala królowi uciec do przodu.

Geometria jest ważniejsza niż nazwa: szach biegnie po otwartej linii, a boczne wyjścia są zajęte lub kontrolowane. Typowe sposoby obrony to wcześniejsze utworzenie pola ucieczki, ochrona linii, zbicie atakującej figury albo zasłonięcie ataku, jeśli pozycja na to pozwala.