Otwarcie angielskie, wariant symetryczny

Wariant symetryczny powstaje, gdy białe grają c4, a czarne odpowiadają ...c5. Każdy pion kontroluje pole centralne z boku: biały pilnuje d5, a czarny d4. Pozycja wygląda symetrycznie, ale białe zachowują dodatkowy ruch wynikający z rozpoczęcia partii.

Symetria jest tylko punktem wyjścia. Każdy ruch, który nie zostaje skopiowany albo jest kopiowany o jedno tempo później, może zmienić to, kto kontroluje dane pole i kto pierwszy osiągnie przełom pionowy, czyli ruch mający zakwestionować strukturę przeciwnika. Białe muszą więc zamienić dodatkowe tempo w konkretne działanie, zamiast jedynie powtarzać rozwój czarnych.

Sposoby przełamania symetrii

• d4 kwestionuje czarnego pionka c5 i może otworzyć centrum przez wymiany.
• e4 buduje szerokie centrum, ale wymaga wystarczającego wsparcia, ponieważ d4 może stać się słabe.
• b4 zdobywa przestrzeń na skrzydle hetmańskim i może odciągnąć pionka c5, choć tworzy też pola wymagające ochrony.
• g3 i Bg2 prowadzą do wolniejszej walki o przekątne i przyszłe przełomy centralne.

W przeciwieństwie do wariantu królewskiego otwarcia angielskiego czarne nie zajmują od razu e5. Główna walka zaczyna się wokół d4 i d5 i może prowadzić zarówno do otwartych pozycji, jak i długotrwałych manewrów.