Wyjaśnienie
Nona Gaprindaszwili, urodzona w Gruzji w 1941 roku, wygrała Turniej Kandydatek w 1961 roku, czyli zawody wyłaniające pretendentkę do tytułu, a w 1962 roku pokonała Elisavetę Bykovą. Pozostała mistrzynią do 1978 roku, czterokrotnie skutecznie broniąc tytułu, zanim przegrała z .
Jej znaczenie wykracza poza mistrzostwa kobiet. Z powodzeniem startowała w turniejach otwartych, czyli zawodach dostępnych dla graczy dowolnej płci. W 1978 roku została pierwszą kobietą, której FIDE, Międzynarodowa Federacja Szachowa, przyznała tytuł arcymistrza . Jest to najwyższy ogólny tytuł międzynarodowy zdobywany wynikami sportowymi, odrębny od osobnego tytułu arcymistrzyni.
Gaprindaszwili łączyła aktywną grę, obliczanie konkretnych sekwencji posunięć i gotowość do podejmowania ryzyka. Jej wyniki w rywalizacji otwartej stanowiły bezpośredni dowód, że kobieta może skutecznie walczyć z silnymi przeciwnikami w głównym obiegu. Jej kariera pomogła wytyczyć drogę, którą później na różne sposoby podążały zawodniczki takie jak .
Częste nieporozumienia
Arcymistrz i arcymistrzyni
Gaprindaszwili otrzymała nieograniczony tytuł arcymistrza, dostępny dla każdego zawodnika. Nie był to wyłącznie odrębny tytuł arcymistrzyni.
Źródła
- 1.Nona Gaprindashvili, FIDE Open Chess Museum
- 2.Nona Gaprindashvili, World Chess Hall of Fame
- 3.Nona Gaprindashvili, FIDE Commission for Women's Chess
