Obrona Grünfelda, atak Brinckmanna

Obrona Grünfelda pozwala białym zająć centrum pionami, a następnie próbuje je atakować figurami i przełomami pionowymi. Przełom pionowy to ruch wchodzący w kontakt ze strukturą przeciwnika w celu otwarcia linii. W ataku Brinckmanna goniec stojący początkowo obok białego hetmana przechodzi z c1 na f4, zanim pion e ruszy na e3. Współrzędne takie jak c1 i f4 wskazują pola przez linię i rząd.

Goniec pozostaje poza przyszłym łańcuchem pionowym, grupą pionów broniących się po przekątnej, i pomaga kontrolować e5. Czarne zwykle rozwijają gońca na g7 i atakują pionka d4 ruchem pionka c. Gdy piony mogą się bić, lecz żadna ze stron tego nie robi, w pozycji istnieje napięcie centralne. Ten nacisk zmusza białe do decyzji, czy utrzymać, przesunąć lub wymienić centrum, albo wejść w wariant gambitowy, w którym materiał oferuje się za aktywność. Słowo atak nie obiecuje natychmiastowego natarcia na króla. Opisuje aktywne ustawienie.

Praktyczną zaletą jest elastyczność. Białe mogą później rozwinąć skoczka z g1 na f3 i wesprzeć centrum, lecz nie powinny poświęcać tylu ruchów na obronę jednego pionka, by inne figury pozostały na polach początkowych. Nacisk czarnych wynika z koordynacji gońca na g7, pionka c i skoczka na f6. Wariant trzech skoczków rozwija najpierw skoczka, a pole gońca z c1 wybiera później.