Obrona Grünfelda, wariant wymienny

W obronie Grünfelda, wariancie wymiennym czarne rozwijają skoczka stojącego początkowo obok króla, wysuwają piona g, a następnie grają pionem d na d5 przeciwko centrum białych. Białe biją tego piona pionem c, a czarny skoczek odbija na d5. Białe często przepędzają potem skoczka pionem e, po czym skoczki mogą zostać wymienione na c3, pozostawiając białym kilka połączonych pionów centralnych, czyli pionów na sąsiednich kolumnach, które mogą się wzajemnie bronić.

Pozycja może wyglądać korzystnie dla białych, ponieważ piony kontrolują dużo przestrzeni. Centrum staje się jednak również celem. Czarne ustawiają gońca ze skrzydła królewskiego w fianchetto, czyli wysuwają piona g i rozwijają tego gońca na g7. Następnie zwykle atakują piona d4 ruchem piona c na c5, aktywnymi figurami i naciskiem po długiej przekątnej. Główne pytanie obrony Grünfelda brzmi, czy białe zdołają wykorzystać i ruszyć naprzód swoim centrum pionowym, zanim czarne je podważą.

Wariant wymienny Grünfelda tworzy centrum po to, by je atakować

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

Początekcxd5Nxd5e4Nxc3bxc3Bg7Nf3c5

cxd5 definiuje wariant: białe wymieniają czarnego piona, aby przygotować szersze zajęcie centrum.

Białe wybierają wymianę w centrum

Bicie usuwa wysuniętego czarnego piona i prowadzi do mocno niezrównoważonej struktury.

1. cxd5 definiuje wariant: białe wymieniają czarnego piona, aby przygotować szersze zajęcie centrum.

Określenie wariant wymienny nie oznacza tutaj spokojnej ani symetrycznej pozycji. Istotą jest właśnie nierównowaga między szerokim centrum pionowym białych a bardzo aktywnym naciskiem czarnych na to centrum. W porównaniu z klasycznym wariantem obrony królewsko-indyjskiej obrona Grünfelda podważa centrum znacznie wcześniej ruchem piona d na d5, zamiast najpierw pozwolić mu się zamknąć.