Atak królewsko-indyjski

Atak królewsko-indyjski, często skracany do KIA, jest bardziej systemem ustawienia niż wymuszoną sekwencją posunięć. Białe zwykle grają Nf3, przesuwając skoczka z g1 na f3, wysuwają piona g z g2 na g3 i rozwijają gońca z f1 na g2. Takie ustawienie gońca na g2 za pionem g3 nazywa się fianchetto. Białe często kontynuują ruchem piona d2 na d3, piona e2 na e4 i krótką roszadą, czyli specjalnym ruchem ustawiającym króla na g1, a wieżę na f1.

Idea polega na tym, by pozwolić czarnym najpierw ujawnić sposób zajęcia centrum, zwłaszcza pól d4, e4, d5 i e5. Zamiast od razu wypełniać centrum pionami, białe wyprowadzają figury z pól początkowych, a później szukają ruchów pionów podważających strukturę czarnych, takich jak ruch piona e z e4 na e5, albo planów wywierania nacisku na skrzydle królewskim. Ponieważ to samo ustawienie może powstać przeciwko różnym obronom, zrozumienie planów jest ważniejsze niż zapamiętanie jednej dokładnej kolejności posunięć.

Atak królewsko-indyjski najpierw buduje ustawienie, a potem uderza

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

PoczątekNf3d5g3Nf6Bg2e6O-OBe7d3O-ONbd2c5e4Nc6Re1

Dokładna kolejność posunięć może się zmieniać

Ta sekwencja pokazuje jedno reprezentatywne ustawienie, a nie obowiązkową listę ruchów.

System przypomina debiut fianchetta królewskiego, ale te pojęcia nie są synonimami: samo 1.g3 definiuje ten debiut, natomiast atak królewsko-indyjski zwykle obejmuje Nf3 oraz pełniejsze ustawienie z d3 i e4. Jest też blisko związany z debiutem Rétiego, ponieważ oba mogą zaczynać się od Nf3 i zachowywać elastyczną strukturę pionową białych.