Obrona królewsko-indyjska, wariant Awerbacha

W obronie królewsko-indyjskiej czarne pozwalają białym zbudować szerokie centrum pionami na d4 i e4, a następnie próbują je atakować ruchem pionka e lub c. Są to przełomy pionowe, ponieważ wchodzą w kontakt ze strukturą przeciwnika i próbują otworzyć linie. W wariancie Awerbacha jeden biały goniec idzie na e2, a goniec stojący początkowo na c1 rozwija się na g5. Współrzędne nazywają pola przez linię i rząd.

Goniec na g5 atakuje czarnego skoczka na f6. Dopóki czarny pion pozostaje na e7, skoczek nie jest związany, ponieważ pion nadal blokuje przekątną prowadzącą do hetmana na d8. Jeśli czarne przesuną pionka e, przekątna się otworzy i skoczek może zostać związany względnie: jego ruch odsłoniłby hetmana na atak. Centralny marsz wymaga więc ostrożności. Czarne mogą też zaatakować gońca pionem h, rozwinąć drugiego skoczka albo podważyć centrum pionem c.

Białe zachowują elastyczny wybór roszady. Roszada jest specjalnym ruchem, który jednocześnie przenosi króla i wieżę, aby zwiększyć bezpieczeństwo króla. Ustawienie ma koszt: białe poświęciły ruchy na rozwój obu gońców, podczas gdy skoczek z g1 pozostaje na polu początkowym, więc czarne mogą spróbować zaatakować centrum przed zakończeniem rozwoju białych. Wariant Makogonowa najpierw wykorzystuje pionka h, aby zapobiec skokowi czarnego skoczka na g4.