Kriegspiel

W Kriegspielu każdy gracz zna położenie własnych bierek, ale nie widzi pełnej pozycji przeciwnika. Sędzia prowadzi prawdziwą szachownicę i kontroluje, jakie informacje otrzymuje każdy uczestnik. W tradycyjnej grze fizycznej gracze korzystają z prywatnych szachownic, a sędzia z trzeciej, ukrytej; oprogramowanie cyfrowe automatycznie pełni tę samą funkcję.

Jak wykonuje się ruch

1. Gracz proponuje ruch na podstawie aktualnie dostępnych informacji.
2. Sędzia sprawdza pełną pozycję. Jeżeli próba jest nielegalna, informuje o tym gracza, który musi spróbować ponownie.
3. Po zaakceptowaniu legalnego ruchu sędzia aktualizuje prawdziwą pozycję i ogłasza wyłącznie informacje dozwolone przez dany zestaw zasad.

Według angielskich zasad Gambit Club komunikat o biciu podaje pole, na którym do niego doszło, ale zwykle nie ujawnia ani bierki bijącej, ani zbitej. Jeżeli król jest szachowany, czyli atakowany, sędzia podaje także ogólny rodzaj linii: kolumna, czyli pionowa linia; rząd, czyli linia pozioma; długa przekątna; krótka przekątna; albo skoczek. W określonych warunkach gracz może zapytać, czy któryś z jego pionków ma możliwość bicia.

Nielegalne próby nie są tylko błędami proceduralnymi. Mogą ujawniać informacje. Jeżeli wieża próbuje przejść przez linię, a sędzia odrzuca ruch, gracz dowiaduje się, że istnieje jakaś przeszkoda lub ograniczenie, choć nie poznaje dokładnej przyczyny. Wybór tego, co sprawdzić, jest częścią strategii.

Celem pozostaje mat, czyli sytuacja, w której król jest atakowany i nie ma legalnej odpowiedzi. Sędzia, który widzi pełną pozycję, ogłasza wynik. Zbicie króla nie jest zwykłą regułą zwycięstwa.

Kriegspiel ma kilka opublikowanych zestawów zasad, między innymi English, Berkeley, Cincinnati i Wild 16. Różnią się one szczegółami, takimi jak to, kto słyszy o nielegalnej próbie, jak ogłasza się bicia i jakie informacje o pionkach są przekazywane. Gracze muszą uzgodnić zestaw zasad przed rozpoczęciem.

Wariant różni się od Szachów we mgle wojny sposobem przekazywania informacji. Mgła wojny pokazuje częściowy obszar zależny od zasięgu bierek, a Kriegspiel opiera się na proponowanych ruchach i pojedynczych komunikatach sędziego.