Nowy Jork 1924

Nowy Jork 1924 zgromadził jedenastu elitarnych zawodników od 16 marca do 18 kwietnia. Zastosowano system kołowy dwukrotny: każda para spotkała się dwa razy, zwykle raz każdym kolorem. Każdy uczestnik rozegrał więc dwadzieścia partii, a w całym turnieju odbyło się ich 110.

Emanuel Lasker zwyciężył z wynikiem 16 punktów z 20 partii. José Raúl Capablanca zajął drugie miejsce z 14.5, a Alexander Alekhine trzecie z 12. Obecność trzech mistrzów świata z różnych okresów historii szachów oraz zwycięstwo Laskera w późnej fazie kariery odpowiadają za dużą część prestiżu turnieju.

Alekhine przygotował później szeroko studiowaną księgę turniejową. Takie dzieło zachowuje partie i dodaje komentarze dotyczące decyzji, alternatyw oraz momentów krytycznych, dokumentując znacznie więcej niż końcowa tabela. Nowy Jork 1924 stał się dzięki temu trwałym źródłem do badania swojej epoki i bezpośrednim poprzednikiem Moskwy 1925.

W turnieju grali zarówno Emanuel Lasker, jak i Edward Lasker. Nosili to samo nazwisko, lecz byli różnymi osobami: Emanuel był byłym mistrzem świata, natomiast Edward silnym mistrzem urodzonym w Niemczech i mieszkającym w Stanach Zjednoczonych.