Przycinanie ruchem zerowym

Ruch zerowy jest sztucznym spasowaniem używanym wyłącznie wewnątrz obliczeń silnika szachowego, czyli programu analizującego pozycje. Strona na posunięciu rezygnuje z tury bez poruszenia bierki i pozwala działać przeciwnikowi. Takie spasowanie nie jest legalne w rzeczywistej partii szachowej. Służy jako szybki test odporności pozycji.

Silnik wykonuje ten test za pomocą zredukowanego przeszukiwania, czyli sięgającego mniej ruchów naprzód niż zwykłe. Jeśli po oddaniu przeciwnikowi darmowej tury pozycja nadal wyraźnie przekracza wymagany próg odcięcia, program zakłada, że co najmniej jeden legalny ruch również będzie wystarczający. Może wtedy zatrzymać tę gałąź bez sprawdzania każdej możliwości osobno.

Przycinanie to oszczędza znaczną ilość pracy, lecz jego założenie nie jest zawsze prawdziwe. W zugzwangu wykonanie ruchu szkodzi, a możliwość spasowania byłaby przewagą, której w rzeczywistej partii nie ma. Test ruchu zerowego może uznać pozycję za bezpieczną, choć w rzeczywistości jest ona przegrana, ponieważ gracz musi wykonać ruch. Ryzyko jest większe w niektórych końcówkach z niewielką ilością materiału.

Silniki stosują więc zabezpieczenia. Nie używają testu, gdy król jest szachowany, a przy niewielkiej ilości materiału mogą go wyłączyć, zastosować mniej agresywną redukcję albo przed zaakceptowaniem odcięcia uruchomić przeszukiwanie weryfikacyjne. Przycinanie ruchem zerowym działa wewnątrz schematów takich jak minimax i łączy się z innymi technikami selekcji, lecz samo nie decyduje o najlepszym ruchu.