Debiut otwarty

Debiut otwarty nie jest jednym wariantem, lecz rodziną rozpoczynającą się od 1.e4 e5. Białe przesuwają piona stojącego przed królem o dwa pola, z e2 na e4, a czarne odpowiadają symetrycznie z e7 na e5.

Oba piony zajmują centrum, kontrolują centralne pole na połowie przeciwnika i otwierają przekątne hetmanowi oraz gońcowi królewskiemu. Umożliwia to szybki rozwój, lecz zarazem czyni piony e4 i e5 celami. Po 2.Nf3, czyli skoku białego skoczka z g1 na f3, skoczek atakuje piona e5, a czarne muszą zdecydować, jak go obronić albo kontratakować.

Z tej pozycji rozgałęzia się wiele różnych debiutów. 2.Nf3 Nc6 3.Bc4 prowadzi do partii włoskiej, 3.d4 do partii szkockiej, a 3.Nc3 Nf6 do partii czterech skoczków. Czarne mogą zamiast tego odpowiedzieć 2...Nf6 i wejść w obronę rosyjską. Każda gałąź ma własne plany.

Symetryczne centrum z kilkoma odgałęzieniami

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

Początek

e4

e5

Nf3

Nc6

Przed 1.e4 e5

Piony królewskie nadal blokują hetmana i gońca królewskiego każdej strony. Pierwsze dwa ruchy symetrycznie zmienią centrum.

Nazwa może być myląca. Debiut otwarty nie musi prowadzić do otwartej pozycji. W otwartej pozycji zniknęło wiele pionów centralnych, a figury dalekiego zasięgu mają wolne drogi. Niektóre partie zaczynające się od 1.e4 e5 długo zachowują zablokowane centrum, podczas gdy inne szybko tworzą otwartą linię.