Wymiana kojarzeniowa

System holenderski jest uregulowaną metodą tworzenia kojarzeń w turniejach szwajcarskich, w których rozgrywa się ustaloną liczbę rund, a zawodnicy o zbliżonej liczbie punktów zwykle spotykają się ze sobą. Podczas przetwarzania grupy kojarzeniowej, czyli zbioru zawodników aktualnie kojarzonych, system tymczasowo dzieli ją na dwie podgrupy nazwane S1 i S2. Zawodnicy rezydenci pochodzą z grupy punktowej, która utworzyła daną grupę kojarzeniową, a nie zostali przeniesieni z wyższej grupy.

Wymiana kojarzeniowa zmienia skład podgrup. Zestaw rezydentów z S1 zostaje zamieniony z równie licznym zestawem z S2. Następnie podgrupy są ponownie porządkowane i testuje się nowe kandydackie skojarzenia. Dzięki temu algorytm może uzyskać kombinacje niemożliwe przy zachowaniu pierwotnego podziału.

Nie jest to zmiana opublikowanej rundy ani porozumienie o zamianie przeciwników. To wewnętrzny krok algorytmu wykonywany przed ostatecznym ustaleniem kojarzeń. Wymiany rozważa się zwykle po wyczerpaniu transpozycji kojarzeniowych. Transpozycja zmienia kolejność wewnątrz S2, ale nie przenosi zawodników z jednej podgrupy do drugiej.