Końcówka pionowa

Końcówka pionowa jest pozycją bez hetmanów, wież, gońców i skoczków. Pozostają tylko oba króle i piony. Mała liczba bierek może sprawiać wrażenie prostoty, lecz każdy ruch pionem jest nieodwracalny. Pion nie może się cofnąć, więc przedwczesny ruch może oddać pole, pozwolić na bicie albo przegrać wyścig do promocji.

Króle przestają być figurami, które tylko potrzebują schronienia, i stają się głównymi uczestnikami gry. Biją piony, ograniczają króla przeciwnika i eskortują własne piony. Innym ważnym celem jest utworzenie wolnego piona, czyli piona, przed którym na tej samej ani sąsiednich kolumnach nie ma pionów przeciwnika zdolnych zatrzymać go zwykłymi biciami pionów.

Co trzeba obliczać

• Wyścigi: ile temp każdy pion potrzebuje do promocji i czy król może go dogonić.
• Przełomy: ruchy pionów lub świadome ofiary pionów, które otwierają drogę innemu pionowi.
• Opozycję i pokrewne relacje między królami, służące do zdobywania lub odbierania pól wejścia.
• Ruchy rezerwowe: ruchy pionów, które można zachować, aby w krytycznym momencie zmienić stronę na posunięciu.
• Zugzwang, gdy każdy legalny ruch pogarsza pozycję gracza, który musi się ruszyć.

Najmniejszym przypadkiem jest końcówka króla i piona przeciw królowi. Przy większej liczbie pionów ta sama podstawowa logika pozostaje, lecz kilka wyścigów może toczyć się jednocześnie, a każda strona musi zdecydować, które skrzydło wymaga uwagi jako pierwsze.