Końcówka hetmana przeciwko gońcowi i skoczkowi

W tej końcówce bez pionów jedna strona ma króla i hetmana, a druga króla, gońca i skoczka. Hetman zwykle wygrywa, lecz sam bilans figur nie rozstrzyga wyniku. Kluczowe są dokładna pozycja i zdolność obrońcy do utrzymania połączenia między wszystkimi trzema figurami.

Strona z hetmanem próbuje szachować z różnych kierunków, ograniczać przeciwnego króla i tworzyć podwójne ataki, czyli jednocześnie grozić gońcowi i skoczkowi. Atakujący król musi się zbliżyć, aby odebrać pola ucieczki i pomóc w zdobyciu figury. Szachy bez planu zbliżenia króla mogą pozwolić obronie zachować formację.

Obrońca chce, aby król chronił gońca i skoczka, a lekkie figury również broniły się wzajemnie. Jeśli któraś oddali się lub pozostanie bez obrony, hetman może ją zaatakować, nadal szachując króla. Głównym celem obronnym jest twierdza Karstedta, dokładne ustawienie, w którym król, goniec i skoczek tworzą barierę blokującą zbliżenie przeciwnego króla.

Twierdza nie oznacza, że każde zwarte ustawienie remisuje. Hetman zwykle może nie dopuścić do jej zbudowania, dopóki ma czas na rozdzielenie figur. Bazy końcówek, czyli bazy danych wyczerpująco obliczające pozycje z niewielką liczbą figur, potwierdzają zarówno typową wygraną hetmana, jak i wyjątkowe pozycje remisowe.