Manewr Rétiego

Manewr Rétiego wykorzystuje prostą właściwość ruchu króla: jeden krok po przekątnej zmniejsza jednocześnie odległość poziomą i pionową. Droga wyglądająca na pośrednią może więc doprowadzić króla równie szybko jak droga prosta, a zarazem przybliżyć go do drugiego celu.

W notacji algebraicznej użytej w przykładzie K oznacza króla, więc Kg7 znaczy, że król przechodzi na g7.

W klasycznym studium biały król wydaje się zbyt daleko zarówno od czarnego piona h, aby go dogonić, jak i od białego piona c, aby go wesprzeć. Zamiast wybierać jedno zadanie, król rusza po przekątnej. Grozi zbliżeniem się do własnego piona, a jednocześnie wejściem do wyobrażonego kwadratu, z którego może dogonić piona przeciwnika.

Czarny król musi zużywać ruchy na zatrzymywanie białego piona. Te wymuszone posunięcia pozwalają białym zmienić cel i dotrzeć do czarnego piona. Jeśli czarne pchają piona, nie reagując na drugie skrzydło, oba piony docierają do ostatniej linii i zamieniają się w nowe figury. Jeśli czarny król zbije białego piona, biały król zdąży zatrzymać czarnego.

Manewr nie jest magicznym wyjątkiem od wyścigu pionów. Jest metodą obliczeń uwzględniającą drogi służące dwóm celom oraz wymuszone ruchy przeciwnika. Podobna geometria może wystąpić przy innych figurach, gdy jeden ruch po przekątnej jednocześnie służy obronie i atakowi.