Końcówka wieży i skoczka przeciw wieży

W tej końcówce bez pionów jedna strona ma króla, wieżę i skoczka, a druga króla i wieżę. Zwykle jest to remis, ponieważ silniejsza strona na ogół nie może zmusić przeciwnego króla do wejścia w pułapkę. Istnieją jednak pozycje wygrane, gdy broniący król jest źle ustawiony blisko rogu albo wieża staje się podatna na atak.

Atakująca wieża i skoczek muszą współpracować. Wieża ogranicza poziome rzędy i pionowe kolumny, skoczek kontroluje pola niedostępne dla wieży, a król podchodzi, aby ograniczać przestrzeń. Szachy skoczkiem są szczególnie użyteczne, ponieważ król nie może zbić bronionego skoczka, a broniąca wieża może zostać zaatakowana jednocześnie.

Obrońca stara się trzymać króla z dala od niebezpiecznego rogu i aktywnie używać wieży do szachowania z dystansu. Musi też stale uważać na podwójne ataki skoczka. Skok, który daje szacha i jednocześnie atakuje wieżę, może natychmiast zamienić pozycję remisową w przegraną.

Przekonanie, że jest to łatwy remis, bywa mylące. Pasywna obrona może pozwolić zamknąć króla i odebrać wieży pola do szachowania. Tablice końcówek, czyli bazy danych wyczerpująco obliczające końcówki z niewielką liczbą figur, potwierdzają, że remis jest wynikiem typowym, lecz wskazują też konkretne wyjątki wygrywające.

W porównaniu z końcówką wieży i gońca przeciw wieży skoczek kontroluje mniej przestrzeni na dużą odległość, ale daje szachy skoczkiem i tworzy podwójne ataki, które wymagają innego rodzaju czujności.