Końcówka wieży i dwóch pionów przeciw wieży

Dwa dodatkowe piony sprawiają, że ta końcówka często jest wygrana, ale nie gwarantują zwycięstwa. Broniąca wieża może szachować z dystansu, atakować piony od tyłu albo poświęcić się za nie podczas ich marszu. Nie jest to więc po prostu dwukrotne zastosowanie teorii końcówki wieża i pion przeciw wieży.

Najpierw należy ocenić koordynację. Połączone piony stoją na sąsiednich kolumnach i mogą się wzajemnie wspierać. Zwykle posuwają się skuteczniej niż zdwojone piony na tej samej kolumnie. Znaczenie mają również bliskość atakującego króla, aktywność obu wież, pozycja broniącego króla oraz dostępny dystans do szachów.

Główne plany

• Silniejsza strona zwykle najpierw poprawia pozycję króla i utrzymuje piony razem. Czasem jeden pion służy jako osłona przed szachami, podczas gdy drugi przygotowuje marsz.
• Obrońca dąży do natychmiastowej aktywności: szachów z boku lub od tyłu, ataków na bardziej cofniętego piona oraz okazji do oddania wieży za oba piony.
• Korzystna transformacja polega na oddaniu jednego piona lub części aktywności, aby przejść do rzeczywiście wygranej końcówki z jednym pionem. Narzędzia takie jak zasada pięciu pomagają ocenić niektóre z powstałych pozycji.

Niewielka zmiana ustawienia może całkowicie odwrócić wynik. Przy dokładnie takim samym materiale przesunięcie króla o jedno pole albo dopuszczenie jednego dodatkowego szacha może zamienić wygraną w remis. Pozycję trzeba obliczać, a nie oceniać wyłącznie przez liczenie materiału.