Partia hiszpańska, wariant neoarchangielski

W notacji algebraicznej b5 oznacza linię b i piąty rząd. Zgodnie z definicją przyjętą w tym katalogu wariant neoarchangielski powstaje w ramach obrony Morphy'ego, gdy czarne grają b5, zmuszają białego gońca do odwrotu na b3 i przenoszą gońca z f8 na c5. Pion b5 zdobywa przestrzeń na skrzydle hetmańskim, czyli po stronie szachownicy, na której zaczynały hetmany, a goniec na c5 wchodzi do gry z naciskiem na f2 i pola centralne.

Czarne wybierają natychmiastową aktywność zamiast powolnego, zamkniętego ustawienia. Mogą przygotować roszadę, specjalne posunięcie króla i wieży, oraz szukać kontrgry, czyli własnych gróźb, które nie pozwalają białym grać bez przeszkód. Białe często atakują piona b5 ruchem a4 albo budują środek za pomocą c3 i d4. Pion na b5 daje czarnym przestrzeń, ale może też stać się celem, jeśli nie ma dostatecznego wsparcia.

Nazewnictwo różni się między źródłami. Lichess określa jako Neo-Arkhangelsk sekwencję z b5, po którym goniec idzie na c5, i właśnie tę pozycję pokazano tutaj. Niektóre bazy nazywają Neo-Arkhangelsk natychmiastowe wyprowadzenie gońca na c5 bez wcześniejszego b5; inne źródła określają tę linię jako obronę Møllera. Zawsze warto więc sprawdzić sekwencję ruchów, a nie tylko nazwę.