Obrona skandynawska, gambit portugalski

Gambit portugalski powstaje po 1.e4 d5 2.exd5 Nf6 3.d4 Bg4. Czarne nadal nie odzyskują piona d5, lecz przenoszą gońca z c8 na g4. Gambit oddaje materiał albo pozwala przeciwnikowi go zatrzymać w zamian za ustawienie figur na użytecznych polach i stworzenie gróźb, zanim przeciwnik będzie gotowy.

Sekwencję zapisano w notacji algebraicznej: pola takie jak e4 łączą literę linii i numer rzędu; N oznacza skoczka, B gońca, R wieżę, a Q hetmana; ruchy pionów zwykle podają pole docelowe, x oznacza bicie, a + szach. Posunięcia czyta się parami, najpierw białych, potem czarnych; kropki przed ruchem pokazanym osobno wskazują, że ruch mają czarne.

Goniec na g4 utrudnia białym wygodny rozwój figur i może sprowokować f3, które odpędza gońca, ale osłabia pola w pobliżu króla. Białe mogą również kontynuować Be2 lub Nf3, nie próbując natychmiast rozstrzygnąć wszystkich problemów. Wybór wpływa na to, czy czarne szybko odbiją na d5, czy utrzymają nacisk przez ...Nc6 oraz ...e6 lub ...e5.

Co czarne otrzymują w zamian

• Czarne chcą szybko rozwinąć figury, wywierać nacisk na d4 i otworzyć centrum, zanim białe zabezpieczą dodatkowego piona.
• Białe chcą zneutralizować aktywnego gońca, rozwinąć pozostałe figury i osiągnąć pozycję, w której dodatkowy materiał można bezpiecznie utrzymać.

Atak czarnych nie powstaje automatycznie. Jeśli białe rozwiną figury bez tworzenia słabości i doprowadzą do wymian, dodatkowy pion może nabrać znaczenia. Gambit portugalski należy do wariantu nowoczesnego ze względu na 2...Nf6. Różni się od gambitu islandzkiego-Palmego tym, że białe grają d4, a czarne odpowiadają ...Bg4 zamiast ...e6.