Partia szkocka, wariant Miesesa

Wariant Miesesa powstaje, gdy czarne przenoszą skoczka z g8 na f6, co zapisuje się jako 4...Nf6, i atakują białego piona e4. Biały skoczek z d4 następnie bije skoczka na c6, czarne zwykle odbijają pionem z b7, a białe przesuwają piona z e4 na e5, aby zaatakować skoczka na f6. Sekwencja zmusza obie strony do konkretnych decyzji już bardzo wcześnie.

Co zyskuje każda strona

Partia szkocka, wariant Miesesa: linia kanoniczna

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

Początek

e4

e5

Nf3

Nc6

d4

exd4

Nxd4

Nf6

Nxc6

bxc6

e5

Wariant rozpoczyna się od pozycji początkowej

Szachownica odtwarza wszystkie posunięcia z notacji podanej w artykule, bez dodawania dalszego ciągu.

• Białe zdobywają przestrzeń pionem e5 i zmuszają czarnego skoczka do znalezienia innego pola. Pion może też przez pewien czas ograniczać czarne figury.
• Czarne pozostają z dwoma pionami na linii c, zwanymi zdwojonymi pionami, ponieważ zajmują tę samą linię. Zyskują też półotwartą linię b: nie ma na niej czarnego piona, więc wieża może naciskać na b2. W zamian czarne otrzymują cele w białym centrum, a wysunięty pion e5 może wymagać ochrony.

Zdobycie przestrzeni nie oznacza wygrania partii. Białe wykonały kilka ruchów pionami i tym samym skoczkiem przed ukończeniem rozwoju, czyli przed wyprowadzeniem pozostałych figur z pól początkowych. Król również wymaga ochrony. Wariant klasyczny stosuje 4...Bc5 przeciw skoczkowi na d4, natomiast gambit Göringa szuka aktywności przez ofiarę piona.