Obrona drugiej linii

Obrona drugiej linii występuje w końcówce bez pionów wieża przeciw wieży i gońcowi. Silniejsza strona próbuje zepchnąć broniącego króla ku krawędzi i zbudować sieć matową, czyli ustawienie kontrolujące pola ucieczki i pozwalające wymusić mata. Obrońca dąży do stabilnej formacji, zamiast ścigać atakujące figury.

Broniące król i wieża pozostają na linii oddalonej o jedno pole od krawędzi. Może to być drugi lub siódmy rząd albo pionowa kolumna leżąca o jedno pole od któregoś boku, gdy pozycję obrócono. Wieża porusza się blisko króla, daje szachy we właściwych momentach i blokuje drogi, którymi atakująca wieża chciałaby dostać się za króla.

Obrona jest nazywana pasywną, ponieważ obrońca oddaje przestrzeń i powtarza ustawienie, a nie dlatego, że działa dowolny ruch wyczekujący. Niebezpieczeństwo rośnie, gdy król zostaje zepchnięty zbyt blisko rogu, wieża oddala się za bardzo albo ruch pozwala gońcowi kontrolować pole powrotu. Wtedy atakujące figury mogą przełamać barierę.

Pozycja Széna jest inną ważną metodą obrony w tej samej końcówce, lecz wykorzystuje odmienną relację między królami i wymaga, aby wieża broniła od strony, po której jej król ma więcej miejsca.