Druga linia Troickiego

Druga linia Troickiego dotyczy rzadkiej końcówki dwóch skoczków przeciw pionowi. Dwa skoczki nie mogą wymusić mata przeciw samotnemu królowi, lecz pion obrońcy może zapewnić jego stronie legalny ruch i usunąć możliwość obrony przez pata. Pat to natychmiastowy remis, gdy gracz na posunięciu nie ma legalnego ruchu, a jego król nie jest szachowany.

Podstawowa technika polega na zablokowaniu piona jednym skoczkiem. Gdy ten skoczek utrzymuje blokadę, król i drugi skoczek prowadzą przeciwnego króla ku strefie matowej. Dopiero pod koniec skoczek blokujący opuszcza posterunek i dołącza do ataku. Zbyt wczesne zbicie piona zwykle niszczy możliwość wymuszenia mata.

Pierwotna linia Troickiego wskazuje pola blokady, na których zatrzymanie piona zapewnia teoretyczną wygraną w wielu ustawieniach, lecz niektóre procedury wymagają ponad 50 posunięć. Druga linia jest bardziej rygorystyczną granicą uwzględniającą regułę praktyczną: gracz może zażądać remisu po 50 posunięciach każdej strony bez ruchu pionem ani bicia. Ruch pionem lub bicie zeruje ten licznik.

Nie jest to prosta linia geometryczna ani gwarancja oderwana od reszty szachownicy. To mapa pól blokady, którą trzeba interpretować wraz z ustawieniem obu króli i drugiego skoczka, tym, która strona jest na posunięciu, oraz aktualnym licznikiem. Kluczowy jest także Zugzwang, ponieważ metoda wygrywająca opiera się na pozostawieniu obrońcy ruchu pionem we właściwym momencie.