Obrona półsłowiańska, wariant merański

Wariant merański powstaje w obronie półsłowiańskiej, gdy białe grają e3 i rozwijają gońca z f1 na d3. Następnie czarne biją piona na c4 ruchem ...dxc4. Biały goniec zwykle odbija na c4, a czarne odpowiadają ...b5, atakując gońca i zdobywając przestrzeń na skrzydle hetmańskim, czyli po stronie, po której na początku stał hetman.

Kolejność posunięć zawiera ideę zyskiwania temp. Czarne czekają, aż goniec dotrze na d3, zanim zabiorą piona na c4, więc ta figura musi poświęcić kolejne posunięcie na powrót na c4. Następnie ...b5 ponownie zmusza ją do wyboru pola. Te tempa pozwalają czarnym zdobywać przestrzeń, rozwinąć gońca z c8 przez b7 i przygotować ...c5 lub ...e5, aby podważyć centrum.

Wariant merański zyskuje tempa na białym gońcu

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

PoczątekBd3dxc4Bxc4b5

Rozwój na d3 ustawia gońca na drodze, na której bicie na c4 może kosztować go tempo.

Czarne czekają, aż goniec określi swoje ustawienie

Bd3 wygląda jak naturalny rozwój, ale umożliwia charakterystyczną dla wariantu merańskiego kolejność posunięć.

1. Rozwój na d3 ustawia gońca na drodze, na której bicie na c4 może kosztować go tempo.