Atak Stonewalla

Atak Stonewalla jest systemem, a nie wymuszoną sekwencją posunięć. Białe zwykle ustawiają piony na d4, e3, f4 i c3, rozwijają na d3 gońca stojącego początkowo obok króla, a skoczka z tego samego skrzydła na f3. System oznacza, że białe mogą dążyć do podobnej formacji przeciwko kilku odpowiedziom czarnych, choć dokładna kolejność posunięć może się zmieniać.

Struktura pionowa mocno wspiera centralne pole e5. Dzięki temu białe mogą ustawić tam skoczka i skierować figury ku królowi czarnych. Goniec na d3, hetman oraz figury na skrzydle królewskim, czyli po tej stronie szachownicy, na której zaczyna król, mogą następnie koordynować groźby. Siła Stonewalla wynika ze stabilnej struktury i łatwych do rozpoznania planów, a nie z wymuszonej taktyki.

Ta sama sztywność ma swoją cenę. Goniec stojący początkowo na c1 może zostać ograniczony przez własne piony białych, a wykonanie kilku ruchów pionami przed zakończeniem rozwoju może pozostawić trudne do obrony pola. Formacji nie należy grać mechanicznie: jeśli czarne wcześnie zmienią centrum albo rozwiną figury tak, że e5 przestanie być bezpieczną placówką, białe muszą dostosować plan.

Stonewall wspiera e5 i ogranicza własnego gońca

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

Piony na c3, d4, e3 i f4 tworzą jeden mur, który stabilizuje centrum i kieruje grę ku skrzydłu królewskiemu.

Ta sama struktura tworzy plan i jego słabość

Łańcuch na ciemnych polach umożliwia rozpoznawalny atak, lecz zmniejsza elastyczność i pozostawia gońca z c1 bez naturalnej drogi.

1. Piony na c3, d4, e3 i f4 tworzą jeden mur, który stabilizuje centrum i kieruje grę ku skrzydłu królewskiemu.
2. Ne5 jest charakterystyczną placówką: struktura wspiera to pole i przybliża skoczka do króla czarnych.
3. Goniec na d3 bezpośrednio naciska na h7, częsty punkt koordynacji atakujących figur białych.
4. Gdy skoczek opuści f3, Rf3 i Rh3 tworzą jeden plan przerzutu wieży do ataku.
5. Sztywność ma swoją cenę: własne piony białych i skoczek na d2 blokują przekątną gońca z c1.