Tabija

Tabija to znana pozycja osiągana po dość standardowej sekwencji ruchów debiutowych. Do tego momentu obaj gracze mogą podążać za teorią, czyli ruchami już przeanalizowanymi i uznanymi. W tabii wybór ponownie się poszerza: istnieje kilka poważnych kontynuacji i zaczyna się ważna decyzja dotycząca planu.

Termin oznacza pozycję, a nie jedną unikalną sekwencję. Różne kolejności ruchów mogą prowadzić do takiego samego ustawienia figur i pionów. Nazywa się to transpozycją: kolejność się zmienia, lecz pozycja wynikowa pozostaje taka sama. Jeden debiut może również zawierać kilka tabii, zależnie od wybranego wariantu.

Studiowanie tabii nie polega jedynie na zapamiętaniu następnego ruchu. Trzeba rozumieć strukturę pionową, wiedzieć, które figury są ustawione dobrze lub źle, jakie ruchy pionów mogą otworzyć grę oraz jakie plany mają obie strony. Ta wiedza pozostaje użyteczna, gdy przeciwnik wybiera kontynuację, której nie zapamiętano.

Tabija jest często centralnym punktem przygotowania domowego. Gracz może przeanalizować w niej nowy pomysł i zachować go na partię. Jeśli ruch nie pojawił się wcześniej w znanej praktyce ani analizach, może zostać uznany za nowinkę. We współczesnym użyciu niektórzy autorzy nazywają tabijami gry środkowej również powtarzające się pozycje powstające po zakończeniu debiutu.