Tartakower

Savielly Tartakower prowadził międzynarodową karierę trwającą niemal pół wieku. Do jego największych zwycięstw należały Wiedeń 1923, dwa kolejne turnieje w Hastings i Liège 1930. Dwukrotnie został mistrzem Polski i pomógł Polsce zdobyć drużynowe złoto podczas hamburskiej Olimpiady Szachowej w 1930 roku.

Jego myślenie łączyło dwie epoki. Rozumiał klasyczne zasady rozwoju i zajmowania centrum, ale przyjął hipermodernistyczne idee rozwijane przez takich graczy jak Richard Réti. Był gotów oddać przestrzeń lub pozwolić przeciwnikowi zająć centrum, jeśli później mógł stworzyć kontrgrę, czyli aktywne groźby zmuszające rywala do reakcji.

Tartakower był także dziennikarzem, autorem i analitykiem. Jego komentarze do partii łączyły konkretne warianty z objaśnieniami strategicznymi, a krótkie spostrzeżenia o szachach stały się słynne. Kilka debiutów i wariantów nosi jego nazwisko, lecz jego dziedzictwo kulturowe jest szersze. Pomógł ukształtować słownictwo, za pomocą którego pokolenia graczy uczyły się omawiać złożone pozycje.