Otwarcie Van Geeta

Otwarcie Van Geeta rozpoczyna się ruchem białego skoczka z b1 na c3. Posunięcie rozwija figurę i kontroluje centralne pola d5 oraz e4, lecz nie zajmuje centrum pionem. Otwarcie jest również znane jako otwarcie Dunsta.

Jego główną zaletą jest elastyczność. Po zobaczeniu odpowiedzi czarnych białe mogą zagrać e4, d4, g3 lub Nf3. Jeśli późniejsze ruchy prowadzą do pozycji znanej z innego otwarcia, nastąpiła transpozycja, czyli ta sama pozycja została osiągnięta inną kolejnością ruchów.

Ruch ma także konkretny koszt: skoczek na c3 tymczasowo blokuje pionka c2, który nie może przejść na c3 ani c4, dopóki skoczek pozostaje na tym polu. Ponadto 1.Nc3 nie powstrzymuje czarnych przed zajęciem centrum przez ...d5 lub ...e5. Białe muszą szybko zdecydować, czy zakwestionują centrum przez e4, d4 czy nacisk figur.

W porównaniu z otwarciem Zukertorta Van Geet rozwija skoczka hetmańskiego i ogranicza pionka c. Zukertort rozwija skoczka królewskiego na f3, kontroluje e5 i pozostawia pionka c wolnego dla późniejszego ustawienia angielskiego lub Rétiego.