دفاع آلخین، حمله چهار پیاده

در دفاع آلخین، سیاه اسب را زود به f6 می‌آورد تا به پیاده e4 حمله کند و آن را به پیشروی دعوت کند. پس از e5، اسب عقب می‌رود و سفید با پیاده‌های بیشتری قلمرو می‌گیرد. حمله چهار پیاده نام خود را از مرکز گسترده سفید با پیاده‌های e5، d4، c4 و f4 می‌گیرد. این پیاده‌ها بسیاری از خانه‌های مرکزی را کنترل می‌کنند و به سفید فضای بیشتری می‌دهند، یعنی قلمرو امن بیشتری برای استفاده مهره‌ها. نام فقط آرایش آنها را توصیف می‌کند؛ سفید مجبور نیست هر چهار پیاده را قربانی کند.

تعادل وضعیت

دفاع آلخین، حمله چهار پیاده: خط اصلی

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e4

Nf6

e5

Nd5

d4

d6

c4

Nb6

f4

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همه حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند، بدون افزودن ادامه‌ای تازه.

• به سود سفید: مرکز مهره‌های سیاه را محدود می‌کند و می‌تواند از پیشروی‌های بیشتر پشتیبانی کند. اسب سیاه نیز با چند بار عقب‌نشینی از قبل زمان از دست داده است.
• به سود سیاه: سفید حرکات زیادی صرف پیاده‌ها کرده، در حالی که اسب‌ها، فیل‌ها و شاه هنوز به توجه نیاز دارند. مرکز می‌تواند بیش از حد گسترده شود، یعنی قلمرو زیادی بگیرد اما دفاع از آن دشوار باشد.

سیاه با ...dxe5 به این مرکز حمله می‌کند و یک پیاده مرکزی را تعویض می‌کند، با ...Bf5 فیل c8 را بیرون می‌آورد و فشار را افزایش می‌دهد، یا با ...g6 فیانکتوی فیل f8 به g7 را آماده می‌سازد. سفید نباید هر پیاده را به هر قیمت حفظ کند؛ پس دادن فضا می‌تواند درست باشد اگر توسعه مهره‌ها را ممکن و خطوط را برای آنها باز نگه دارد. واریانت تعویض تنش مرکز را زودتر حل می‌کند و درباره ساختار پیاده‌ها خطر کمتری می‌پذیرد. واریانت مدرن 4.Nf3 بازی می‌کند و به‌جای افزودن فوری هر دو پیاده c و f، با یک مهره از e5 حمایت می‌کند.