شاخه

هنگام محاسبه، بازیکن تصور می‌کند پس از هر حرکت محتمل چه اتفاقی ممکن است رخ دهد. وقتی یک وضعیت چند انتخاب ارائه می‌کند، تحلیل تقسیم می‌شود. هر انتخاب، همراه با پاسخ‌ها و ادامه‌هایی که به آن وابسته‌اند، یک شاخه می‌سازد. وضعیتی که انتخاب‌ها از آن جدا می‌شوند نقطه انشعاب است.

یک واریانت مسیر پیوسته واحدی از حرکت‌هاست. یک شاخه می‌تواند چند واریانت داشته باشد، زیرا بعدتر هر یک از بازیکنان ممکن است دوباره با گزینه‌های دیگری روبه‌رو شود. ساختار کامل معمولاً به‌صورت یک درخت محاسبه تصویر می‌شود، یعنی نقشه‌ای ذهنی که در آن حرکت‌ها وضعیت‌های پیاپی را به هم متصل می‌کنند.

کاربرد عملی

برای بررسی شاخه‌ها بدون آمیختن وضعیت‌ها، پیش از تحلیل گزینه دیگری که از همان وضعیت آغاز می‌شود، در ذهن به آخرین وضعیت مشترک برگرد. در پایان یک شاخه، نتیجه آن را با واژه‌های ساده خلاصه کن، مانند از دست دادن ماتریال، یعنی مهره یا پیاده، شاه بی‌پناه، وضعیت برابر یا برتری پایدار. سپس آن نتیجه را با گزینه‌های دیگر مقایسه کن.

شاخه لازم نیست از نخستین حرکت مورد بررسی آغاز شود. هرگاه حریف درون یک ادامه دو پاسخ جدی داشته باشد نیز شاخه‌ای پدید می‌آید. روش حرکت‌های نامزد که فهرستی کوتاه از گزینه‌های محتمل می‌سازد، کمک می‌کند تعیین شود کدام شاخه‌ها ارزش صرف زمان دارند، اما الزام نمی‌کند همه با عمق یکسان محاسبه شوند.