اپوزیسیون قطری

در شکل پایه، اپوزیسیون قطری زمانی رخ می‌دهد که شاه‌ها روی یک قطر قرار داشته باشند و یک خانه خالی میانشان باشد. شاه‌ها مانند یک عرض یا ستون مستقیماً راه یکدیگر را نمی‌بندند، اما فاصله و ترتیب حرکت تعیین می‌کند وضعیت به کدام جهت تبدیل شود.

در یک وضعیت باز، بازیکنی که نوبت حرکت ندارد معمولاً اپوزیسیون قطری را در اختیار دارد. اگر شاه حریف در یک جهت پیش برود، او می‌تواند طوری پاسخ دهد که شاه‌ها در عرض یا ستونی که هدفش را تأمین می‌کند به اپوزیسیون مستقیم برسند. از این رو اپوزیسیون قطری اغلب پلی میان دو مسیر است.

از قطر به سد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Kc4

Ke6

Kd4

Kd6

شاه‌ها در c3 و e5 قرار دارند و d4 میان آن‌هاست.

رابطهٔ آغازین

شاه‌ها در c3 و e5 قرار دارند و d4 میان آن‌هاست. نوبت سفید است و باید مسیری را انتخاب کند.

1. شاه‌ها در c3 و e5 قرار دارند و d4 میان آن‌هاست.

جهت اهمیت دارد

همه تبدیل‌ها ارزش یکسانی ندارند. در حمله، شاه باید رابطه را به سوی ناحیه‌ای بچرخاند که می‌خواهد وارد آن شود یا به سوی یک خانه کلیدی. در دفاع، باید آن را به مسیری تبدیل کند که راه شاه حریف را می‌بندد. حفظ هندسه در جهت اشتباه ممکن است دقیقاً همان خانه مهم را واگذار کند.

اپوزیسیون دور نیز ممکن است پیش از رسیدن شاه‌ها به فاصله نزدیک از یک رابطه قطری عبور کند. مانند هر شکل اپوزیسیون، پیاده‌ها و لبه‌های صفحه می‌توانند نتیجه را تغییر دهند. حرکت انتظاری نیز چنین اثری دارد، یعنی حرکتی که یک وظیفه را حفظ می‌کند و حریف را وادار می‌سازد در لحظه تعیین‌کننده نخست حرکت کند. بنابراین پاسخ باید در وضعیت واقعی بررسی شود.