دوگانگی

یک ترکیب زمانی دارای دوگانگی است که پس از حرکت نخست آن، دو یا چند روش تکلیف اعلام‌شده را برآورده کنند . این تکلیف کنار نمودار نوشته می‌شود و ممکن است، برای مثال، مات در تعداد مشخصی حرکت را بخواهد.

در مات مستقیم، که سفید باید در برابر هر دفاعی مات را تحمیل کند، حالت معمول پس از یک حرکت سیاه رخ می‌دهد: دو حرکت متفاوت سفید هر دو مات می‌کنند یا هر دو ادامه‌ای به یک اندازه معتبر را حفظ می‌کنند. موقعیت همچنان حل‌شدنی است، اما بازی سفید دیگر یکتا نیست. چون این وضعیت ممکن است ایدهٔ مورد نظر مسئله‌ساز را مبهم کند، دوگانگی ناخواسته معمولاً نقص محسوب می‌شود، به‌ویژه در واریانتی که تم اصلی را حمل می‌کند.

شدت این نقص به نوع ترکیب و محل وقوع آن بستگی دارد. بعضی قالب‌ها دوگانگی را در شاخه‌های فرعی دور از ایدهٔ اصلی تحمل می‌کنند، درحالی‌که برخی دیگر یکتایی سخت‌گیرانه می‌خواهند. تم مثبت متناظر پرهیز از دوگانگی است که در آن چند پاسخ ممکن به نظر می‌رسند، اما موقعیت همه را جز یکی رد می‌کند.