مات مایه

در مات مایه ، رخ از خانه‌ای نزدیک، معمولاً کنار لبهٔ صفحه، به شاه حمله می‌کند و فیلی دوردست در امتداد یک قطر بلند از رخ محافظت می‌کند. فیل ممکن است خانه‌ای کنار شاه را نیز بپوشاند.

فاصلهٔ فیل بخش اصلی ایده است. قطری که ظاهراً آرام است می‌تواند دقیقاً در خانهٔ رخ پایان یابد، بنابراین شاه نمی‌تواند رخ را بگیرد. پیاده‌ها یا مهره‌های خود مدافع معمولاً راه‌های دیگر را می‌بندند.

قطری که تا رخ می‌رسد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

رخِ g8 به شاهِ h8 کیش می‌دهد.

حمایت در سراسر قطر امتداد دارد

ایدهٔ اصلی، حمایت از دور است: رخ در کنار شاه مات می‌کند و فیلی دوردست از طریق قطری کاملاً باز به آن می‌رسد. پیاده‌های سیاه راه‌های فرار دیگر را می‌بندند.

1. رخِ g8 به شاهِ h8 کیش می‌دهد.
2. قطر b3-c4-d5-e6-f7-g8 از رخ محافظت می‌کند، بنابراین شاه نمی‌تواند آن را بگیرد.
3. پیاده‌های سیاه در g7 و h7 دو خانهٔ فرار باقی‌مانده را اشغال کرده‌اند.

هنگام محاسبهٔ مات، سراسر خط میان فیل و رخ را بررسی کنید. هر مهره‌ای که میان آن‌ها باشد پشتیبانی را قطع می‌کند. سپس بیازمایید که آیا شاه می‌تواند بگریزد، رخ را بگیرد یا با مهره‌ای دیگر پاسخ دهد. این الگو به مات‌های دیگر رخ و فیل، از جمله مات پیلزبری، شباهت دارد، اما جای‌گیری نهایی و نقش فیل یکسان نیست.