فیلیدور

فرانسوا آندره دانیکان فیلیدور (1726-1795) آهنگساز و مشهورترین شطرنج‌باز دوران خود بود. او در سال 1749 رساله L'Analyse du jeu des Échecs را منتشر کرد که شطرنج را چیزی فراتر از دنباله‌ای از حملات معرفی می‌کرد. فیلیدور تأکیدی کم‌سابقه بر پیاده‌ها و بر این موضوع داشت که آرایش آن‌ها چگونه بر خطوط باز، خانه‌های در دسترس و آزادی دیگر مهره‌ها اثر می‌گذارد.

دستاورد ماندگار او نگاه کردن به وضعیت به‌عنوان ساختاری بود که می‌توان آن را به‌تدریج بهبود داد . حرکت پیاده محدود است و معمولاً نمی‌تواند به عقب برگردد، بنابراین یک تصمیم پیاده‌ای می‌تواند پیامدهای بلندمدت داشته باشد. فیلیدور این واقعیت ساده را به ایده‌ای راهبردی تبدیل کرد: پیش از حمله، بهتر است بفهمیم چه چیزی وضعیت را یکپارچه نگه می‌دارد و حرکت‌های پیاده چه چیزهایی را تغییر خواهند داد.

همه توصیه‌های کتاب او امروزه پذیرفته نیستند، اما رویکرد تحلیلی‌اش تأثیری عمیق گذاشت و پیش‌درآمدی بر تفکر نظام‌مندتری بود که بعدها اشتاینیتس گسترش داد. نام فیلیدور در گشایش‌ها، یعنی نظام‌هایی از حرکت‌های آغاز بازی، و نیز در فنون آخر بازی که هنگام باقی ماندن مهره‌های اندک به کار می‌روند دیده می‌شود. بافت مشخص می‌کند منظور بازیکن تاریخی است یا یک ایده شطرنجی که نام او را دارد.