آماده‌سازی

آماده‌سازی کاری است که پیش از یک بازی، مسابقه یا هدف یادگیری انجام می‌شود تا تصمیم‌های مهم کاملاً تازه نباشند. این کار می‌تواند محتوای شطرنجی، سازمان‌دهی عملی و یک برنامهٔ تمرینی را در بر گیرد. ارزش آن از انتخاب کارهای محتمل و مرتبط می‌آید، نه از گردآوری اطلاعات بدون اولویت.

آماده‌سازی شطرنجی می‌تواند آمادگی گشایش، یعنی بررسی پیشاپیش حرکت‌های آغازین، روش‌های مرحلهٔ پایانی بازی، وضعیت‌های نمونه، خطاهای تکرارشوندهٔ شخصی و تمرین تصمیم‌گیری زیر کنترل زمانی شبیه مسابقه را شامل شود. کنترل زمان مقدار زمانی است که روی ساعت برای انجام حرکت‌ها در اختیار بازیکن قرار دارد. آماده‌سازی عملی شامل دانستن برنامهٔ زمانی، قوانین و آهنگ رویداد است تا غافلگیری‌های قابل پیشگیری توجه را مصرف نکنند.

یک فرایند مفید

1. موقعیت پیش رو و تصمیم‌هایی را که به احتمال زیاد می‌طلبد تعریف کنید.
2. تعداد کمی اولویت با اثر واقعی انتخاب کنید.
3. آن‌ها را با یک تمرین هدفمند، یعنی کاری کوتاه و تکرارپذیر، یک بازی تمرینی که با هدف یادگیری انجام می‌شود، یا تحلیل وضعیت‌ها تمرین کنید.
4. برای آنچه قابل پیش‌بینی نیست، یک پاسخ جایگزین ثبت کنید.

آماده‌سازی به معنای پیش‌بینی دقیق بازی نیست. حریف همچنان حق انتخاب دارد و وضعیت‌های ناآشنا پدید می‌آیند. هدف این است که با مراجع، عادت‌ها و قواعد تصمیم‌گیری وارد شوید تا توجه بیشتری برای امور پیش‌بینی‌نشده باقی بماند.