گامبی وزیر ردشده، حمله هارویتس

در گامبی وزیر ردشده، پیاده c4 سفید به پیاده d5 سیاه فشار می‌آورد و سیاه آن پیاده را با پیاده e6 پشتیبانی می‌کند. حمله هارویتس با Bf4 شناخته می‌شود. در نمادگذاری جبری، B به معنای فیل و f4 خانه مقصد است: فیل c1 سفید به‌جای g5 به f4 می‌رود. از آنجا e5 را کنترل می‌کند، از گسترش بعدی پیاده‌ها در مرکز پشتیبانی می‌کند و سفید را از تعهد به آچمزی معمول اسب f6 دور نگه می‌دارد. آچمزی زمانی رخ می‌دهد که مهره‌ای نتواند آزادانه حرکت کند، زیرا با حرکت آن مهره‌ای ارزشمندتر، اغلب شاه یا وزیر، در معرض قرار می‌گیرد.

قرار گرفتن فیل در f4 نوع مبارزه را تغییر می‌دهد. در بسیاری از خطوط سنتی با Bg5، سیاه می‌تواند با ...Ne4 به دنبال تعویض مهره‌ها باشد. هارویتس برخی از این ساده‌سازی‌ها را دشوارتر می‌کند و اغلب مهره‌های بیشتری را روی صفحه نگه می‌دارد. سفید معمولاً با e3، Nf3، Bd3 یا Be2 و قلعه‌رفتن ادامه می‌دهد، حرکت مشترک شاه و رخ که امنیت شاه را بهبود می‌بخشد.

گامبی وزیر ردشده، حمله هارویتس: خط معیار

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

d4

d5

c4

e6

Nc3

Nf6

Bf4

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند و هیچ ادامه‌ای نمی‌افزاید.

سیاه لازم نیست فوراً به فیل حمله کند. پاسخ‌های عادی شامل ...Be7 و ...O-O برای تکمیل گسترش و سپس ...c5 برای به چالش کشیدن مرکز سفید است. سیاه همچنین می‌تواند با ...Nh5 یا ...Bd6 فیل را زیر سؤال ببرد. اگر سفید بدون به دست آوردن چیزی تعویض را بپذیرد، فیل فعال از صفحه می‌رود و بخش زیادی از هدف Bf4 از بین می‌رود.

انتخاب راهبردی

ارزش هارویتس در حفظ گزینه‌هاست، نه در ایجاد یک تاکتیک اجباری. سفید می‌تواند در d5 تعویض کند، وقتی امن است با e4 مرکز را اشغال کند یا علیه ساختار جناح وزیر سیاه بازی کند. سیاه گسترش روان و شکستن به‌موقع مرکز را می‌خواهد. برخلاف واریانت یانوفسکی، هارویتس انتخاب سفید درباره خانه فیل است، نه آرایش دفاعی مشخص سیاه.