روبینشتاین

آکیبا روبینشتاین از 1907 تا اوایل دهه 1920 در شمار قوی‌ترین بازیکنان جهان قرار داشت. برجسته‌ترین سال او 1912 بود که چهار رویداد مهم را برد: سن سباستین، ویلنیوس، برسلاو و پیه‌شتانی. او برای مدتی کوتاه شاید قوی‌ترین بازیکن فعال جهان بود.

برگزاری مسابقه‌ای برای قهرمانی جهان برابر امانوئل لاسکر محتمل به نظر می‌رسید، اما هرگز انجام نشد و جنگ جهانی اول فضای رقابتی را دگرگون کرد. از این رو روبینشتاین اغلب در شمار بزرگ‌ترین بازیکنانی قرار می‌گیرد که به عنوان نزدیک شدند، اما آن را در اختیار نگرفتند.

نفوذ عملی او به‌ویژه در نظریه گشایش و آخر بازی‌های رخ و پیاده روشن است. آخر بازی مرحله‌ای است که مهره‌های نسبتا کمی باقی می‌مانند. در این آخر بازی‌ها، فعالیت شاه و رخ، پیاده‌های آزاد و زمان‌بندی دقیق تعویض‌ها اغلب از حمله‌ای فوری مهم‌ترند. بازی‌های روبینشتاین همچنان به عنوان الگوهایی برای تبدیل برتری‌های کوچک به برد با حرکت‌های دقیق مطالعه می‌شوند.