روی لوپز، دفاع مدرن اشتاینیتس

نمادگذاری جبری، a6 را ستون a و ردیف ششم مشخص می‌کند. دفاع مدرن اشتاینیتس پس از آن پدید می‌آید که سیاه a6 بازی می‌کند، فیل سفید به a4 عقب می‌رود و سیاه با پیاده d6 از پیاده e5 پشتیبانی می‌کند. ساختار مرکزی محکم است، زیرا پیاده‌ها از یکدیگر حمایت می‌کنند، و حرکت پیشین a6 به سیاه امکان می‌دهد هرگاه مناسب باشد با b5 در جناح وزیر فضا بگیرد.

بهای این استحکام، فضای کمتر برای مهره‌های سیاه است. در یک وضعیت محدود، چند مهره خانه‌های مفید کمی در اختیار دارند. سفید معمولاً c3 و d4 را برای به چالش کشیدن e5 آماده می‌کند. سیاه اسب g8 و فیل f8 را توسعه می‌دهد و سپس زمان مناسب برای تعویض یا ضدحمله در مرکز را می‌جوید.

روی لوپز، دفاع مدرن اشتاینیتس: خط معیار

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e4

e5

Nf3

Nc6

Bb5

a6

Ba4

d6

خط از پوزیسیون آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند، بی‌آنکه ادامه‌ای بیفزاید.

واژه مدرن این خط را از دفاع مستقیم اشتاینیتس متمایز می‌کند؛ در آن خط سیاه بدون وارد کردن a6 و عقب‌نشینی فیل، d6 بازی می‌کند. حرکت a6 گزینه‌های بیشتری در جناح وزیر ایجاد می‌کند، اما یک حرکت نیز مصرف می‌کند. بنابراین مقایسه هم به ساختار پیاده‌ها و هم به ترتیب حرکاتی بستگی دارد که به آن رسیده‌اند.