دفاع اسکاندیناوی، خط اصلی

در این واژه‌نامه، خط اصلی اسکاندیناوی با 1.e4 d5 2.exd5 Qxd5 3.Nc3 Qa5 شناخته می‌شود. سیاه فوراً با وزیر پیاده را پس می‌گیرد. سفید اسب را به c3 توسعه می‌دهد و هم‌زمان به وزیر حمله می‌کند، بنابراین سیاه آن را به a5 می‌برد.

این توالی با نمادگذاری جبری نوشته شده است: خانه‌هایی مانند e4 حرف ستون و عدد ردیف را ترکیب می‌کنند؛ N یعنی اسب، B فیل، R رخ و Q وزیر؛ حرکت‌های پیاده معمولاً مقصد را نشان می‌دهند، x نشانه گرفتن و + نشانه کیش است. حرکت‌ها جفت‌جفت خوانده می‌شوند، ابتدا سفید و سپس سیاه؛ نقطه‌های پیش از حرکتی که به‌تنهایی آمده نشان می‌دهند نوبت سیاه است.

دفاع اسکاندیناوی، خط اصلی: واریانت معیار

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e4

d5

exd5

Qxd5

Nc3

Qa5

واریانت از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های نمادگذاریِ ثبت‌شده در مقاله را بدون افزودن ادامه‌ها بازپخش می‌کند.

فایده سیاه ساختار مشخص پیاده‌ها و پس‌گیری فوری پیاده است. هزینه آن این است که وزیر چند بار حرکت می‌کند، در حالی که سفید با حمله یک مهره را توسعه می‌دهد. حرکتی که مهره‌ای را از خانه آغازین به خانه‌ای مفید می‌برد و حریف را وادار می‌کند همان مهره را دوباره حرکت دهد، یک تمپوی توسعه به دست می‌آورد، یعنی یک حرکت مفید در مسابقه فعال کردن مهره‌ها.

• سیاه معمولاً با ...Nf6، ...c6، ...Bf5 یا ...Bg4 و ...e6 ادامه می‌دهد. پیاده c6 می‌تواند خانه عقب‌نشینی برای وزیر فراهم کند و از آرایشی فشرده حمایت کند.
• سفید با d4 مرکز را اشغال می‌کند، Nf3 و Bc4 یا Bd2 را توسعه می‌دهد و می‌کوشد بدون تعقیب وزیر به هر قیمت، از برتری مهره‌های فعال بهره ببرد.

وزیر a5 صرفاً بدجا نیست: می‌تواند بر c3 فشار وارد کند و بر قطر a5-e1 اثر بگذارد، در حالی که سیاه مهره‌های باقی‌مانده را توسعه می‌دهد. برچسب خط اصلی به این معنا نیست که این تنها سیستم مهم اسکاندیناوی است. واریانت مدرن 2...Nf6 را انتخاب می‌کند و پس‌گیری پیاده را به تعویق می‌اندازد.