دفاع سیسیلی، واریانت اژدها، واریانت لونفیش

واریانت لونفیش با 1.e4 c5 2.Nf3 d6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 Nf6 5.Nc3 g6 6.f4 حاصل می‌شود. سیاه فیانکتوی فیل در g7 را آماده کرده است، آرایشی که در آن پیاده g پیش می‌رود و فیل پشت آن گسترش می‌یابد، در حالی که سفید پیش از گسترش فیل c1 پیاده f را جلو می‌برد.

این دنباله با نمادگذاری جبری نوشته شده است: خانه‌هایی مانند e4 از حرف ستون و شماره ردیف ساخته می‌شوند؛ N نشان‌دهنده اسب، B فیل، R رخ و Q وزیر است؛ حرکت پیاده معمولاً فقط مقصد را نشان می‌دهد، x نشانه گرفتن و + نشانه کیش است. حرکت‌ها دو تا دو تا خوانده می‌شوند، نخست سفید و سپس سیاه؛ نقطه‌ها پیش از حرکتی که تنها آمده باشد نشان می‌دهند نوبت سیاه است.

دفاع سیسیلی، واریانت اژدها، واریانت لونفیش: خط مرجع

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e4

c5

Nf3

d6

d4

cxd4

Nxd4

Nf6

Nc3

g6

f4

خط از پوزیسیون آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند، بی‌آنکه ادامه‌ای بیفزاید.

روشن‌ترین ایده e5 است. این پیشروی می‌تواند به اسب f6 حمله کند، فضا بگیرد، یعنی خانه‌های بیشتری را کنترل کند، و نفوذ فیل g7 بر مرکز را کاهش دهد. سیاه نباید آرایش معمول خود را مکانیکی کامل کند: ...Nc6، ...Bg7 و دیگر حرکت‌هایی که مهره‌ها را گسترش می‌دهند یا فشار بر e4 و d4 را افزایش می‌دهند باید بر پایه ترتیب دقیق حرکت‌ها ارزیابی شوند.

• سفید مرکز نیرومندی به دست می‌آورد. تعویض پیاده‌ها ممکن است ستون f ، خط عمودی از f1 تا f8، را باز کند و پیاده‌های دیگر نیز می‌توانند به سوی شاه سیاه پیش بروند.
• حرکت f4 خانه‌های پیرامون شاه سفید را تضعیف می‌کند و ممکن است پیاده‌های مرکزی را بیش از حد جلو ببرد. اگر سیاه پیش از آماده شدن مهره‌های سفید به آن‌ها حمله کند، این پیاده‌ها می‌توانند به هدف تبدیل شوند.

لونفیش با تصمیم فوری برای بازی f4 از حمله یوگسلاو متمایز می‌شود. یوگسلاو معمولاً پیش از حمله آرایش Be3، f3، Qd2 و قلعه رفتن بلند را آماده می‌کند، حرکت ویژه‌ای که شاه سفید را به c1 و رخ را به d1 می‌برد. در لونفیش، سفید از همان آغاز می‌کوشد اسب f6 را براند یا منحرف کند، اما باید پاسخ‌های مرکزی سیاه را دقیق محاسبه کند.