دفاع اسلاو، واریانت تعویضی

در دفاع اسلاو، واریانت تعویضی ، سیاه با پیاده c از پیاده مرکزی d خود دفاع کرده است. سفید پیاده d را با پیاده c می‌گیرد و سیاه معمولاً با پیاده‌ای که در c6 قرار داشت پس می‌گیرد. نتیجه، ساختاری مرکزی و تقریباً متقارن است: هر دو طرف در ستون d، در d4 یا d5، یک پیاده دارند و زنجیره‌های پیاده‌ای آنها بسیار شبیه است.

تقارن بخشی از تنش معمول اسلاو را از میان می‌برد، اما بازی را خودکار نمی‌کند. سفید حرکت نخست را دارد و می‌تواند از این برتری اندک در توسعه برای قرار دادن فعال مهره‌هایش استفاده کند. هر دو طرف با جای‌گیری مهره‌ها، تعویض‌های مطلوب و پیشروی‌های پیاده‌ای آماده‌شده به دنبال ایجاد تفاوت هستند. وقتی عدم تعادل پیاده‌ای کمتر است، فعالیت مهره‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

cxd5 و ...cxd5 مرکزی تقریباً متقارن می‌سازند

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

cxd5

cxd5

cxd5 پیاده c سفید را با پیاده اصلی d سیاه تعویض می‌کند و تنش میان c4 و d5 را از بین می‌برد.

سفید تصمیم می‌گیرد تنش مرکزی را از میان ببرد

پیاده c4 می‌تواند در d5 بگیرد و پیاده c6 سیاه آماده پس‌گیری است.

1. cxd5 پیاده c سفید را با پیاده اصلی d سیاه تعویض می‌کند و تنش میان c4 و d5 را از بین می‌برد.
2. پیاده c6 از d5 پشتیبانی می‌کند و امکان بازگرداندن تعادل مادی با ...cxd5 را فراهم می‌سازد.

مقایسه با واریانت تعویضی گامبی وزیر ردشده به‌ویژه سودمند است. در آنجا پیاده e سیاه پس می‌گیرد و ساختار نامتقارن کارلسباد پدید می‌آید. در اسلاو، پیاده c پس می‌گیرد، بنابراین مرکز بسیار متقارن‌تر است و برنامه‌های کلاسیک حمله اقلیت به همان شکل ایجاد نمی‌شوند.