اسمیسلوف

واسیلی اسمیسلوف پس از پیروزی در چرخه نامزدها، نخستین بار در 1954 به مسابقه عنوان جهان رسید. او با میخائیل بوتوینیک مساوی کرد و طبق مقررات آن زمان، بوتوینیک تاج را حفظ کرد. اسمیسلوف بار دیگر راه یافت و در 1957 او را شکست داد تا هفتمین قهرمان جهان شود. بوتوینیک در مسابقه برگشت 1958 عنوان را پس گرفت.

سبک او اغلب هماهنگ توصیف می‌شود، زیرا به نظر می‌رسید مهره‌هایش بدون حرکت‌های هدررفته با یکدیگر همکاری می‌کنند. او بازیکنی بزرگ در شطرنج پوزیسیونی بود که جای مهره‌ها را گام‌به‌گام بهبود می‌داد و در آخر بازی تخصص داشت. آخر بازی مرحله‌ای است که مهره‌های نسبتا کمی باقی مانده‌اند و هر خانه و هر تمپو می‌تواند حیاتی شود. این وضوح، تاکتیک را کنار نمی‌گذاشت: وقتی موقعیت اقتضا می‌کرد، اسمیسلوف ضربه‌های عینی را با دقت محاسبه می‌کرد.

ماندگاری رقابتی او استثنایی بود. در 1984 و در 63‌سالگی مسابقه نهایی برای تعیین چالشگر بعدی قهرمان جهان را انجام داد و در 1985 بار دیگر در نامزدها حضور یافت. او در هفتادسالگی نخستین قهرمانی جهان پیشکسوتان فدراسیون بین‌المللی شطرنج را در 1991 برد. بیرون از صفحه نیز خواننده اپرا با صدای باریتون بود.