برتری ایستا

برتری ایستا از ویژگی نسبتاً پایداری در موقعیت ناشی می‌شود. این برتری همیشگی نیست، اما معمولاً چندین حرکت دوام دارد و صرفاً برای باقی ماندن به اقدام فوری نیاز ندارد. ماتریال بیشتر، یعنی پیاده‌های بیشتر یا مهره‌هایی با ارزش بالاتر، ساختار پیاده‌ای سالم‌تر با ضعف‌های کمتر، خانه ضعیفی که پیاده‌ها نمی‌توانند به‌آسانی از آن دفاع کنند، یا آخر بازی مطلوب، یعنی مرحله پایانی با مهره‌های کمتر، نمونه‌های رایج آن هستند.

چون این امتیاز دوام دارد، بازیکن می‌تواند با صبر مهره‌هایش را بهبود دهد، خطرها را از میان ببرد و ضدبازی، یعنی فرصت‌های فعال حریف، را کاهش دهد. پیشگیری، یعنی پیش‌بینی و محدود کردن نقشه حریف، اغلب مفید است. بااین‌حال، آهسته بازی کردن به معنای بازی بی‌هدف نیست: هر حرکت باید فشار را افزایش دهد یا راهی مشخص برای بهره‌برداری از برتری آماده کند.

بهبود بدون از دست دادن برتری

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Rd1

Rfe8

Nc3

h6

Nd5

پیاده d6 و خانه محاصره d5 ضعفی می‌سازند که با یک حرکت آرام ناپدید نمی‌شود.

ضعفی که باقی خواهد ماند

پیاده سیاه d6 و خانه d5 ویژگی‌ای ماندگار می‌سازند. پیاده‌های c5 و e5 دیگر نمی‌توانند کنترل d5 را بازپس گیرند.

1. پیاده d6 و خانه محاصره d5 ضعفی می‌سازند که با یک حرکت آرام ناپدید نمی‌شود.
2. پیاده‌های c5 و e5 فقط به b4، d4 و f4 حمله می‌کنند و نمی‌توانند دوباره d5 را کنترل کنند.

ایستا به معنای بی‌حرکت یا عاری از تاکتیک نیست. یک شکستن پیاده‌ای، یعنی پیشروی یا گرفتنی که آرایش پیاده‌ها را تغییر می‌دهد، قربانی عمدی ماتریال یا تعویض مهره‌ها می‌تواند ویژگی پایدار را نابود کند. گاهی بهتر است تغییر شکل برتری‌ها انجام شود و برتری به ماتریال، آخر بازی ساده‌تر یا امتیاز دیگری تبدیل گردد. تفاوت با برتری پویا بیش از همه در فوریت است: برتری پویا اگر سریع به کار گرفته نشود ممکن است از بین برود.