مات بُودِن

مات بُودِن از دو فیل روی قطرهایی استفاده می‌کند که پیرامون شاه یکدیگر را قطع می‌کنند. یک فیل کیش می‌دهد و فیل دیگر خانه‌های قطری‌ای را کنترل می‌کند که شاه ممکن است از آن‌ها بگریزد. مهره‌های خود مدافع، اغلب یک رخ و مهره یا پیاده‌ای دیگر، خروجی‌های باقی‌مانده را اشغال می‌کنند. فقط هنگامی مات است که هیچ دفاعی نتواند فیل کیش‌دهنده را بگیرد، قطر آن را سد کند یا خانه‌ای امن آزاد سازد.

این الگو اغلب علیه شاهی رخ می‌دهد که در جناح وزیر قلعه رفته است، یعنی دو خانه به سوی رخ سمت وزیر حرکت کرده و آن رخ به سوی دیگر شاه عبور کرده است. در آن محل، شاه معمولاً به مهره‌های خودی و قطرهایی نزدیک است که گرفتن‌ها می‌توانند باز کنند.

بسیاری از ترکیب‌های مشهور، وزیر را عمداً در c3 یا c6 واگذار می‌کنند تا پیاده به گرفتن وادار و قطر فیل مات‌کننده پاک شود. این روش رایج است، اما الزامی نیست. ویژگی‌های ضروری، هندسهٔ متقاطع فیل‌ها و حذف همهٔ خانه‌های باقی‌ماندهٔ فرار هستند.

مات بُودِن را نباید با آخر بازی پایهٔ شاه و دو فیل در برابر شاه اشتباه گرفت. آن آخر بازی به شاه مهاجم نیاز دارد تا شاه تنها را به‌تدریج به گوشه براند. مات بُودِن الگویی تاکتیکی و مشخص در وضعیتی با مهره‌های بیشتر است که در آن ارتش مدافع به محصور کردن شاه خود کمک می‌کند.