دفاع فرانسوی، واریانت تعویض

در نمادگذاری جبری، d5 یعنی ستون d و ردیف 5. در واریانت تعویض دفاع فرانسوی، سفید با پیاده e خود پیاده d5 سیاه را می‌گیرد. سیاه با پیاده‌ای که در e6 بود بازپس‌گیری می‌کند. سپس پیاده‌های سفید در c2 و d4 مقابل پیاده‌های سیاه در c7 و d5 قرار می‌گیرند و آرایشی متقارن در مرکز می‌سازند.

این تعویض همچنین فیل c8 سیاه را که پیش‌تر پیاده e6 راهش را بسته بود آزاد می‌کند. تقارن برخی تفاوت‌های فوری را کاهش می‌دهد، اما تساوی را تحمیل نمی‌کند. سفید نخست حرکت می‌کند و می‌تواند مهره‌ها را سریع توسعه دهد یا به d5 فشار بیاورد؛ سیاه نیز می‌تواند به شیوه‌ای مشابه پاسخ دهد و با c5 به d4 حمله کند.

وقتی یکی از طرفین آرایش پیاده‌ها را تغییر دهد، موقعیت از تقارن فاصله می‌گیرد. سفید می‌تواند c4 را برای حمله به d5 بازی کند و هر طرف می‌تواند ترتیب‌حرکتی انتخاب کند که مانع تقلید ساده حریف شود. شبیه بودن پیاده‌ها به این معنا نیست که همه مهره‌ها زمان‌بندی یا نقش یکسانی دارند.

تعویض تقارن می‌سازد، بی‌آنکه تمپوها یا طرح‌ها را از میان ببرد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

exd5

exd5

3.exd5 واریانت تعویض را انتخاب می‌کند و می‌کوشد تنش مرکزی را حل کند.

سفید نوع دفاع فرانسوی را انتخاب می‌کند

تعویض، پیشروی یا توسعه اسب به ساختارها و طرح‌های متفاوتی می‌انجامد.

1. 3.exd5 واریانت تعویض را انتخاب می‌کند و می‌کوشد تنش مرکزی را حل کند.
2. 3.e5 پیاده‌ها را حفظ می‌کرد و در واریانت پیشروی مرکز را می‌بست.
3. 3.Nc3 تنش را حفظ می‌کرد و سیستم‌هایی مانند کلاسیک، ویناور یا روبینشتاین را ممکن می‌ساخت.
4. 3.Nd2 نیز تنش را حفظ می‌کرد و واریانت تاراش را انتخاب می‌کرد.