دفاع فرانسوی، واریانت تاراش

تاراش با 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nd2 آغاز می‌شود. در نمادگذاری جبری، Nd2 یعنی اسب از b1 به d2 می‌رود. از آنجا از e4 محافظت می‌کند. چون اسب به c3 نمی‌رود، سیاه به پوزیسیون شاخص ویناور با 3.Nc3 Bb4 نمی‌رسد. سیاه در برخی شاخه‌ها همچنان می‌تواند ...Bb4 بازی کند، اما سفید معمولاً با c3 پاسخ می‌دهد و ساختار متفاوت است.

این حرکت همچنین پیاده c2 را آزاد می‌گذارد تا به c3 پیش برود و d4 را تقویت کند. هزینه آن این است که اسب d2 موقتاً راه فیل c1 را می‌بندد و خانه‌ای کم‌فعال‌تر از c3 را اشغال می‌کند. سفید معمولاً با توسعه اسب g1 به f3 یا e2 و جابه‌جا کردن اسب d2 پس از روشن‌تر شدن وضعیت مرکز، این مشکل را حل می‌کند.

سیاه دو پاسخ اصلی دارد. با 3...Nf6 به e4 حمله می‌کند و اغلب پس از e5 به مرکزی بسته می‌رسد. با 3...c5 فوراً d4 را به چالش می‌کشد و پس از تعویض‌ها در d5 ممکن است پوزیسیون‌های بازتری ایجاد شود. در هر دو حالت، سیاه در چارچوب دفاع فرانسوی به دنبال فشار فعال علیه مرکز سفید است.

Nd2 از ویناور جلوگیری می‌کند، اما توسعه سفید را از نو سازمان می‌دهد

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

Nd2

Nf6

e5

Nfd7

3.Nd2 تاراش را انتخاب می‌کند: از e4 دفاع می‌کند و اسب را در c3 مقابل ...Bb4 قرار نمی‌دهد.

مسیر اسب شاخه را مشخص می‌کند

سفید می‌تواند به چند روش از e4 محافظت کند، اما هر روش گزینه‌های متفاوتی به سیاه می‌دهد.

1. 3.Nd2 تاراش را انتخاب می‌کند: از e4 دفاع می‌کند و اسب را در c3 مقابل ...Bb4 قرار نمی‌دهد.
2. 3.Nc3 ویناور با ...Bb4 یا واریانت کلاسیک با ...Nf6 را ممکن می‌سازد.
3. 3.e5 فوراً مرکز را می‌بندد و به واریانت پیشروی می‌انجامد.

واریانت ویناور به 3.Nc3 Bb4 نیاز دارد. سفید با انتخاب 3.Nd2 از آن ساختار دوری می‌کند، اما می‌پذیرد که بیرون آمدن مهره‌های جناح وزیر از خانه‌های آغازین کمی بیشتر طول بکشد.