آخر بازی مهره‌های سبک

مهرهٔ سبک فیل یا اسب است. بنابراین آخر بازی مهره‌های سبک وضعیتی است که در آن این مهره‌ها، همراه با شاه‌ها و پیاده‌ها، نیروهای اصلی باقی‌مانده‌اند و وزیرها و رخ‌ها دیگر روی صفحه نیستند. سبک یک طبقه‌بندی سنتی بر پایهٔ قدرت نسبی است و به معنی کم‌اهمیت بودن این مهره‌ها نیست.

برای کل این دسته یک برنامهٔ واحد وجود ندارد. نخست باید نوع رویارویی باقی‌مانده را مشخص کرد:

• اسب در برابر اسب: سرعت محدود هر دو مهره، فعالیت شاه‌ها و مسابقه‌های پیاده‌ای را بسیار مهم می‌کند.
• فیل هم‌رنگ در برابر فیل: هر دو مهره می‌توانند برای همان قطرها رقابت کنند و به همان هدف‌ها حمله کنند.
• فیل‌های ناهم‌رنگ: هر فیل خانه‌هایی را کنترل می‌کند که دیگری هرگز به آن‌ها دسترسی ندارد و این امر برخی محاصره‌های دفاعی را ممکن می‌کند.
• فیل در برابر اسب: فیل اغلب از صفحهٔ باز و وجود پیاده‌ها در هر دو جناح سود می‌برد، در حالی که اسب ممکن است با یک محاصرهٔ پایدار و پیاده‌های نزدیک به هم که از یکدیگر حمایت می‌کنند برتری داشته باشد.

سپس باید فعالیت شاه‌ها، پیاده‌های آزاد، یعنی پیاده‌هایی که در همان ستون یا ستون‌های مجاور پیادهٔ دشمنی در جلوی خود ندارند، خانه‌های مفید برای هر مهره و امکان تعویض مهرهٔ سبک حریف را مقایسه کرد. تعویض ممکن است به آخر بازی پیاده‌ها منجر شود، بنابراین پیش از پذیرفتن آن باید آخر بازی حاصل را محاسبه کرد.

آخر بازی فیل‌ها و آخر بازی اسب‌ها زیرگروه‌های مشخص را نام می‌برند. آخر بازی مهره‌های سبک دستهٔ گسترده‌تری است که فیل در برابر اسب را نیز در بر می‌گیرد.